พระกริ่งสมเด็จ

พระไชยผ้าห่มลงยาราชาวดี ๑ พระไชยพิธี ๑ พระห้ามสมุทร ๒ องค์ รวม ๑๒ องค์ ครอบพระกริ่ง ๑ ตั้งพระสุพรรณบัฏและสร้อยธุหร่ำ ดวงพระชันษา เครื่องมุรธาภิเษก พระเต้าเบญจครรภประดับเพชรพลอย ๕ อย่าง ทําด้วยโมราองค์ ๑ ทําด้วยศิลาหยกองค์ ๑ ตั้งพระเต้าปทุมนิมิตรทอง ๑ พระเต้าปทุมนิมิตรนาค ๑ พระเต้าปทุมนิมิตรเงิน ๑ พระเต้าเทวบิฐ ๑ จะเห็นได้ว่าในพิธีบรมราชาภิเษกสมัยรัชกาลที่ ๔ นั้นได้กล่าวถึงครอบพระกริ่งใน พระราชพิธีบรมราชาภิเษกครั้งนี้ด้วย ครอบพระกริ่งนั้นก็คือภาชนะที่ใส่น้ำพระพุทธมนต์

สําหรับรดถวายที่พระขนองสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรูปร่างลักษณะคล้ายดอกฝิ่น มีกลีบบัวรอบ ด้านข้าง ด้านบนมีฝาครอบปิดเปิดได้ ด้านในกลวงสําหรับใส่น้ำพุทธมนต์ ตรงกลางจะมีแกน หรือลักษณะเป็นตุ่มนูนขึ้นมาสําหรับเสียบก้นพระกริ่ง ด้านล่างจะมีขาตั้งคล้ายพานใส่ดอกไม้ เนื้อของครอบพระกริ่งจะเป็นเนื้อสัมฤทธิ์ จะสังเกตุได้ว่ามีการกล่าวถึงครอบพระกริ่ง เป็นอันยุติว่าพระกริ่งได้มีการสร้างขึ้นเพื่อประกอบพิธีสําคัญต่างๆอันมีการปรากฏขึ้นครั้งแรกในพิธี บรมราชาภิเษกพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่รัชกาลที่ ๔ ดังกล่าวไว้ข้างต้น

๏ พระกริ่งสมเด็จ ปี พ.ศ.๒๔๐๑ กรมหมื่นภูมินทรภักดี ออกแบบการสร้างถวาย สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) ๏

พระกริ่งที่มีการจัดสร้างในสมัยรัตนโกสินทร์เริ่มมีความโดดเด่นมากในยุคของ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจัดเป็นพระกริ่งรุ่นแรกๆที่มีพลังพุทธานุภาพสูงสุด ตั้งแต่ยุครัชกาลที่ ๔ เป็นต้นมาจนถึงยุค รัชกาลที่ ๕ พระกริ่งที่โด่งดังในยุคนี้ล้วน แต่เป็นพระกริ่งที่ สมเด็จพุฒาจารย์ (โต

พรมรังสี) ร่วมอธิฐานจิต เนื่องจากพระกริ่ง และพระกริ่งปวเรศ มีจํานวนการสร้างแต่จํานวนเกือบทั้งหมดถูกเก็บรักษาไว้ในกรุ ของวัดพระแก้ว (วัดพระศรีรัตนศาสดาราม) และมอบแด่เชื้อพระวงศ์ และเจ้านายชั้นสูง ทําให้บุคคลทั่วไปในยุคหลังแทบไม่เคยได้พบเห็น และรู้จัก